Masaż to jedna z najstarszych i najdłużej stosowanych metod leczenia, która przetrwała do dzisiejszych czasów. Terapia manualna pozwala niwelować i zapobiegać urazom, które powodują ból.

W kulturze starożytnej Grecji masaż i ćwiczenia zajmowały szczególne miejsce. Lekarz i kapłan Eskulap odegrał kluczową rolę w tworzeniu słynnego Gimnazjum - miejsca, w którym promowano wśród Greków masaż, ćwiczenia fizyczne oraz wodolecznictwo jako sposób na pozbycie się chorób i poprawę ogólnego stanu zdrowia. Eskulap trafił później do panteonu bogów greckich jako patron medycyny. Hipokrates ok. 460 - 337 p.n.e., uważany za ojca współczesnej medycyny, także dał się poznać jako wielki zwolennik masażu. W swojej pracy Hipokrates hołdował przekonaniu, że warunkiem właściwego funkcjonowania ciała człowieka jest równowaga. Zalecał właśnie masaż jako środek umożliwiający zapewnienie człowiekowi dobrego samopoczucia. Hipokrates, wprowadzając nowe koncepcje i nowe procedury, zrewolucjonizował praktykę medycyny. Jest autorem koncepcji, zgodnie z którą lekarz powinien uwzględniać symptomy dotyczące środowiska pacjenta i traktować je jako punkt wyjścia przy planowaniu terapii. Hipokrates był jednym z pierwszych lekarzy, który przy wykonywaniu swojego zawodu zastanawiał się także lad emocjami pacjenta. Hipokrates stworzył metodę masażu zwaną anatripsis. Wprowadzenie tej metody wywołało rewolucję w dziedzinie masażu. W przeciwieństwie do plemiennych szamanów, którzy masując chorego, starali się wygnać z jego ciała złe duchy i chorobę, Hipokrates stosował ponieważ był przekonany, że taka właśnie metoda może przynieść większe korzyści. Sądził, że w trakcie masażu płyny znajdujące się w ciele przesuwają się w kierunku serca, dzięki czemu organizm może łatwej oczyścić się toksycznych związków i innych zbędnych substancji. Rzymianie także wykorzystywali masaże i hydroterapię jako środek leczniczy stosowany w przypadku przewlekłych bólów, problemów z mięśniami oraz chorób. W przeciwieństwie do Greków, Rzymianie nie stworzyli żadnego sformalizowanego systemu szkolenia lekarzy - lekarzami byli przeszkoleni niewolnicy, cyrulicy i kapłani. Masaże często wykonywali niewolnicy pracujący w gimnazjonach. Wielu z nich świadczyło także usługi z zakresu medycyny. Claudius Galen ok. 129-216 był niezwykle płodnym greckim pisarzem, a jednocześnie także lekarzem. Spędził większość swojego życia Rzymie, gdzie przeprowadzał zabiegi z zakresu masażu i hydroterapii udziałem gladiatorów oraz rzymskich cesarzy. Galen opracował szczegółowe wytyczne dotyczące wykonywania ćwiczeń fizycznych oraz przeprowadzania masażu i zabiegów hydroterapeutycznych w przypadku poszczególnych rodzajów chorób i dolegliwości. Upadek Cesarstwa Rzymskiego związany był z ogromnymi zmianami w zakresie medycyny - wiele praktyk medycznych i uzdrawiających zostało zarzuconych lub zakazanych. Chociaż lekarze i inne osoby dysponujące wiedzą medyczną przez kolejnych kilkanaście wieków nadal korzystali swojej pracy z masażu, wodolecznictwa oraz ćwiczeń fizycznych, znaczna część dorobku medycyny starożytnej - podobnie zresztą jak dorobku wielu innych nauk - odeszła w zapomnienie. Juliusz Cezar był epileptykiem, a ponadto cierpiał z powodu niezwykle dolegliwy ból w różnych częściach ciała, w tym także w obszarze czaszki. Jako formę kuracji mającej zapobiec występowaniu nerwobólów i ataków padaczki stosowano u niego masaż polegający na pocieraniu odpowiednich fragmentów ciała.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Komentarz

Podpis *

Email *

Witryna internetowa